Na Boekarest zijn we doorgereden naar Istanbul. Het was wat te ver om in 1 keer te rijden, dus we hebben overnacht in Stara Zagora in Bulgarije. We denken dat de bergen van Bulgarije mooi zijn, maar omdat Bogdan ons niet echt wilde laten gaan hebben we een groot deel in het donker gereden. Onze verschijnlichten hebben we goed kunnen uittesten en werken perfect. 

De grensovergang naar Turkije kostte meer dan 2 uur; eerst langs 1 van de meer dan 100 poortjes, vervolgens moest de auto gescand worden. Daarvoor moest eerst bijna alle bagage de auto uit. Vervolgens een visum regelen bij een poortje een stuk verderop. Dat kon alleen cash dus eerst ergens pinnen. Toen dachten we door te mogen rijden, maar eerst moesten we weer helemaal terug om een sticker te halen waaruit bleek dat onze bagage gecheckt was.. En toen eindelijk: Turkije. 
In Istanbul hebben we 2 dagen doorgebracht. Hieronder een foto-impressie van de stad: 

After Bucarest we continued our trip to Istanbul. We stayed overnight in Stara Zagora in Bulgaria since it was too far to drive this distance in one day. The mountains of Bulgaria are probably very nice, but we drove through them in the dark, since Bogdan didn't really want to let us go.. It was a good opportunity to test our Warn lights. 


The crossing of the border to Turkey took us more than 2 hours; we had to pass one of the more than 100 gates first, after which our car had to be X-rayed. But first we had to unload all our luggage. Then we had to arrange a visum at another gate, much further away. This could only be payed with cash so we had to find an ATM first. After this we thought we were through, but when we wanted to pass the final gate we had to go all the way back again, to collect a stamp that said our luggage was checked.. Then finally: Turkey! 
We spent two days in Istanbul, below a photo impression: 

New Mosque:

Haga Sophia:

Blue Mosque: 

Süleymaniye Mosque:

Istanbul: 

Na Istanbul zijn we in 3 dagen naar de grens met Iran gereden. Via Ankara zijn we naar Anatolië gereden. We zijn door mooie berggebieden gereden; in Zuid-Oost Anatolië tot een hoogte van bijna 3000 meter hoogte. 
Bij een tussenstop na 2 dagen in Silvan kregen we bij het zoeken naar een slaapplaats hulp van een lokale schoenhandelaar. Hij vertelde ons dat we de eerste toeristen in Silvan waren sinds een paar Spanjaarden 3 jaar eerder. We werden heel gastvrij ontvangen en hebben nog nooit zoveel thee gedronken. 
Tijdens een kebab met een groep locals vertelden ze ons over hun Koerdische regio en dat zij zich anders voelen dan andere Turken. Op 15 februari bleek het precies 15 jaar geleden dat hun leider, Öcalan, precies 15 jaar geleden gevangen was genomen. Daarom was het op de 15e een protestdag; niemand ging werken en alle winkels, restaurants, etc. bleven dicht. We lazen op nu.nl dat er ook onrust is geweest in meerdere plaatsen waar wij de dag ervoor doorheen gereden waren. Tot niet heel lang geleden was er een permanente noodtoestand in Zuid-Oost-Anatolië en het leek net of dat gisteren ook weer zo was; iedere stad of kleine plaats waar we langs reden volop politie en gepantserde auto's. In Hakkari, waar we nu zijn, is het gelukkig rustig gebleven. Het heeft wel volop gesneeuwd vannacht. 
Straks gaan we naar de grens met Iran rijden, bewust hier in het zuiden van Turkije, want we hoorden dat er bij de meer gebruikte noordelijke grensovergang vaak moeilijk gedaan wordt, en dat je dan ineens Iraanse kentekenplaten moet regelen wat wel 2 dagen tijd in beslag kan nemen en extra geld kost. 
We hopen dat de grensovergang goed gaat verlopen! Eerste stop in Iran is de stad Tabriz. 

After Istanbul we drove to Iran in 3 days. We passed nice mountain area's, in South-East Anatolia up to a height of 3000 meters. 
At a stop in Silvan we got help finding a hotel from a local shoe salesman. He told us we were the first tourists in town since a couple of Spanish ones 3 years earlier. We got a warm in the hotel and half the town knew we were there within in hour; a lot of people wanted to chat with us and we were offered a lot of tea. 
At a kebab meal with a group of locals they told us about their Kurdic area and identity. On the 15th of february it was exactly 15 years ago that their leader, Öcalan, was captured. He was sentenced to death but this was changed to a life long imprisonment after pressure of the European Union. Every year the 15th of february is a protest day, and all the shops and restaurants are closed. Later we read in the news there had been some riots in city's that we had passed the day before. We did see a lot of police and armed vehicles, which was normal until recently since there was a continuous state of emergency. In Hakkari, where we are now, it's been quite, fortunately, maybe because it snowed quite a lot. 
We're about to drive to the border with Iran. We choose to go through the Esendere border in the South of Turkey as we heard things can be difficult at the Dogubayazit border crossing; some people had to arrange Iranian license plates which took them 2 days and quite some extra money. 
We hope we can cross the border without problems! First stop in Iran will be Tabriz. 

De brug van Europa naar Azië in Istanbul

Kebab met Mehmet in Silvan. Met zijn vrienden nog een interessante discussie over de Islam gehad, waar het hele leven voor hen om draait. Zij wilden van alles over ons geloof weten, we hebben maar niet gezegd dat wij niet echt gelovig zijn. Ze hadden allemaal nog nooit van de bijbel gehoord. 

Kebab with Mehmet in Silvan. We had an interesting discussion about Islam religion, what life is all about in this region. They wanted to know about our religion, we didn't tell them that we are not really religious. Strangely, nobody had ever heard of the book The Bible...

De rit door Turkije

The journey through Turkey

Groeten uit Boekarest!

Week 1 zit erop! De eerste 3000 kilometer hebben we er bijna op zitten.

Het voorbereiden kostte allemaal nog een stuk meer tijd dan we van tevoren ingeschat hadden en daarom zijn we 2 dagen later dan oorspronkelijk gepland vertrokken.

Op 1 februari zijn we naar Innsbruck in Oostenrijk gereden. We hebben een tussenstop gemaakt om een 1,5 zits bijrijdersstoel aan te schaffen, zodat we een extra zitplaats voorin hebben en Chris in april een paar weken kan langskomen en met ons meerijden. De stoel was geregeld door Karl, een Oostenrijker die Wybren kent van zijn fellowship in Edinburgh. ‘s Avonds hebben we samen enkele biertjes gedronken om te vieren dat we nu echt op pad zijn om de volgende dag door te rijden naar Wenen. De auto rijdt tot nu toe perfect en met voornamelijk snelweg halen we 1 op 6 en kunnen we op 1 tank dus ruim 1600 kilometer rijden. We zijn een dag in Wenen verbleven waar we de stad hebben bekeken die koud maar mooi was. De dag erna goed geluncht voor enkele euro’s in Bratislava (Slowakije) en vervolgens doorgereden naar Boedapest. Voor weinig geld hadden we daar een hotel geregeld met bewaakte parkeerplaats. Boedapest is een indrukwekkende stad met veel mooie gebouwen waarvan vooral het parlementsgebouw indruk heeft gemaakt. Ook in Boedapest lag de temperatuur rond het vriespunt, maar wel een strak blauwe lucht. We begrepen dat het normaal gesproken 20 graden kouder is in deze tijd van het jaar dus we mogen niet klagen. Via Hongarije zijn we land nummer 6 van onze trip binnengereden: Roemenie.  Bij binnenkomst maakte het land een echte Oostblok-indruk met armoedige plaatsen en vervallen gebouwen. We reden echter door naar Sibiu, een hele mooie middeleeuwse plaats die flink is opgeknapt met de hulp van diverse EU-subsidies. Een dag later zijn we door de Transsylvanische bergen gereden en was de mooiste route tot nu toe. Tijdens deze rit hebben we onze GoPro voor het eerst aangezet. We zijn benieuwd of dat mooie beelden heeft opgeleverd.
Gisteren zijn we gearriveerd bij onze vrienden Bogdan en Diana in Boekarest. Via het bedrijf waar Diana werkt is de aangeschafte stoel door 5 monteurs in de auto geïnstalleerd. Omdat Diana afgelopen dinsdag jarig is geweest, zijn we gaan uit eten in een goed restaurant waarna er natuurlijk gefeest moest worden in Club Fratelli.
Vandaag zullen we een dag in Boekarest vertoeven en onder andere een bezoek brengen aan het Paleis van de Roemeense oud-dictator Nicolae Ceauşescu.


We’re on our way for a week now, and the first 3000 kilometers are a fact! All the preparations took a bit longer than we thought so we departed 2 days later than originally planned.  On the first of February we drove to Innsbruck in Austria. On the way we bought a 1,5 seater in Germany, to have space for an extra person so that Chris can come and join our trip for a couple of weeks in April / May. Karl (colleague and friend from Wybren since Edinburgh fellowship) arranged the chair and in the evening it was time for a few beers and a few laughs to celebrate the beginning of the trip. The next day we took off to Vienna. The car drives very smoothly and we can drive more than 1600 kilometers on our fuel tanks.  We explored Vienna for a day, a very nice city although it was a bit cold. The next day we had a nice and very cheap lunch in Bratislava, Slovakia, after which we drove on to Budapest. We booked a nice hotel with a private parking place. Budapest is an impressive city with a lot of impressive buildings, especially the Parliament building.  In Budapest the temperature was about 1 degree Celcius, but we had a nice blue sky and heard it’s about 20 degrees Celcius colder normally. After Budapest we continued our drive to the 6th country of our trip: Romania. The city where we entered the country, Nadlac, gave an old-school Eastern European impression. But our next stop, the city of Sibiu, is a great Medieval city in Transsylvania where a lot of EU-supported projects are taking place. It was the cultural capital of Europe in 2007 together with Luxemburg.

The following day we drove a great route through the mountains. It was the nicest part of our trip so far so it was time to test our GoPro that we installed on our car.

On Friday we arrived in Bucharest and met our friends Bogdan and Diana, aka Bogudan and Dumi. They helped us to install the chair through the company where Diana works. In the weekend B&D took us to party; Friday a nice restaurant and Club Fratelli, Saturday to a concert of a local band called Moonlight Breakfast which was great. After that we went underground clubbing and had a very good party. We had a lot of fun with Bogu and Dumi and their friends, mulzu mesc for your hospitality!!

Now the trip continues, we just arrived in Stara Zagora in Bulgaria, where we’ll spend the night before we go to…. Istanbul!!!